Sayfa Görüntüleme Sayısı

12 Temmuz 2024 Cuma

NEYSE O

 


Yine, bir, bazen  gerçekler acıtır yazısıyla karşınızdayım.

Müziğe olan aşkımı bilen bilir. Müzikal hikeyemi de….

Ancak aşkımı hafife almış olacaklar ki yakın çevremin hiç biri ellerinden gelebildiğince bu aşka onay vermedi. Gözardı etti, hafife aldı, basite indirgedi… Yaptığım hiçbir müzik çalışması tanıdıklarım tarafından merak edilipte sorulmadı mesela.

Toplandığımız ortamlarda “Nasıl gidiyor müzik çalışmaları” diye soracak bir muhatabım olmadı. Hep müzkal kimliğim görmezden gelindi. Yok sayıldı. Ne manevi olarak, ne maddi olarak, yakın çevremden destek görmedim. Bu tavrı bana yapılan bir saygısızlık olarak kabul ediyorum.

Ne yapmam gerektiği hakkında fikir veren, sahip çıkan olmadı. Çünkü bana bu konuda inanmadılar. Belkide müzik piyasasına yakıştıramadılar beni, orada olmamı istemediler. Sigortalı herhangi bir işin çalışanı olarak beni bir yerlere koydular.

Yaptığım müziği benim için bir hobi olarak gördüler. Benim adıma karar vermiş oldular.

Sosyal medyada gizli gizli beni takip edip hatta aleni şekilde paylaşımlarımı görüp tepkisiz kalan yakınlarım oldu. Bunu da onları görmeme, bilmeme rağmen sık sık paylaşımlarımı takip ederek yaptılar.

Kimisi geçmişteki olmadık şeylere takılarak, garip saçma şeyleri bahane ederek müzikal ilerleyişimi görmezden geldi.

Tüm bu kayıtsızlıklara, etrafın içten içe  iyi ve başarılı şeyler yapamama temennilerine rağmen dönüp baktığımda, kendimi başladığım yerden çok daha ileride görüyorum. Bu durum bana, keyif, mutluluk ve gurur veriyor. Bunu, hayatımda çok önemli bir başarı olarak görüyorum. Otel garsonluğundan profesyonel olarak müzik yapabilen bir şahıs konumuna gelebilmek bir başarıdır. Yeri gelmişken, beraber şarap bardağı sildiğimiz, her türlü haksızlığı yutkunarak kabul etmek zorunda kaldığımız o dönemdeki arkadaşlarımın da şimdilerde kendilerine, hayallerine yakışır işlerle uğraştığını temenni etmek istiyorum.

Durum böyleyken, bahsettiğim davranışlarda bulunan kimselerin bundan sonra da beni yalnız bırakmalarını istiyorum. Yanımda olmaları için çok geç olduğunu düşünüyorum. En ihtiyacım olduğu zamanlarda olmayanlar güzel ve başarılı günlerimde de yanımda olmasınlar lütfen. Aksini midem kaldırmaz zaten. Bu samiyetsizliği kendilerine biraz saygıları varsa yapmasınlar.


Evet, gelelim işin bana inanlar kısmına. İlk pro stüdyo/kayıt dönemimdeki inananlardan, şimdi hala yanımda inancını sürdürenlere…

Müzik işinde maddi kısmın gerekliliği tartışılmaz. Bu olmazsa olmaz durumun tek kaynağı olan ve canını dişine takarak bana kaynak oluşturan sevgili eşimin hakkı tartışılmaz çok büyük. Bununla beraber gelen sıkıntılı günlerimizde büyük bir maneviyat örneği göstererek yanımda olmaya devam eden ve bu işin sonuna kadar peşini bırakmamamı tembihleyen koca yürekli eşime ne kadar teşekkür etsem, ne kadar satır yazsam az kalır. Ürettiklerimin kapalı kapılar arkasında kalmamasının tek nedeni sevgili eşimdir. Sesime, emeğime, ürettiklerime, bu işe olan saygıma, sevgime değer veren biricik eşime tekrar ve tekrar buradan teşekkür etmek istiyorum.

Beni idare ettiği, üzerime titrediği, güçlü durduğu, fazlasıyla sorumluluk aldığı ve beni gerçekten sevdiğini her an, her konuda, her durumda, hissettirdiği için minnettarım.

Ömrümün Sol Anahtarı Seni Seviyorum.

12.07.2024







BURAK KIRMIZITUNA YOU TUBE SAYFASI İÇİN TIKLA:

https://www.youtube.com/@burakkt

BURAK KIRMIZITUNA INSTAGRAM SAYFASI İÇİN TIKLA:

https://www.instagram.com/burakkirmizituna/








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder